و دیگر: اعتراف میکنم دوستان مجازی با اینک گاهن هزار فرسنگ از من دوری مادی دارن اما احساس بهتری

 نسبت به افرادی ک دقیقن کنارم هستن بمن میدهند.


هنوز ادمایی پیدا میشن که تو سخت ترین طوفان ها شما را یاری کنند سانی ک 


وقتی تنها هستم ب تمام چبزهایی ک دوسدارم میتوانم بیاندیشم شاید شکوه تنهایی همین خلوت کردن باشد!

با این موافقم ک جوهره زمین را اگر تنها باشی بدست می آید چرا ک وجود یک نفر دیگر ینی وجود یک دنیا حاشیه.(تجسم کنید میدوید و نمیرسید)

+شاید باید نوشت دلا خو کن ب تنهایی ک از تن ها بلا خیزد ولی باخودی ک اینو میخاد مبارزه میکنمو اینو میزارم

:تنهایی 

شاخه ی درختی ست

پشت پنجره ام

گاهی لباس برگ می پوشد

گاهی لباس برف

اما همیشه هست ..!